Soru sormadan önce mutlaka sağ üstteki "Arama" butonuyla sorunuzu sitede aratınız.

B) Muhteviyâtında râbıta-i şerifeyi de anlatan eserler:

1. Mektûbat-ı İmâm-ı Rabbânî. Bu eser, ikinci bin yılının müceddidi İmâm-ı Rabbânî Ahmed el-Fârukî es-Serhendî (k.s.) hazretleri tarafından muhtelif zâtlara, değişik zamanlarda yazılıp gönderilmiş olan mektupların bir araya toplanmasından meydana gelmiştir. Mektupların aslı, az bir kısmı Arapça, ekserisi ise Farsça’dır. Bu kıymetli eser, Osmanlı ulemâsından Müstakimzâde Süleyman Efendi (?-H. 1202/M. 1787) tarafından Türkçeye terceme edilip, Hicrî 1277’de taşbaskısı yapılmıştır. Muhammed Murâdü’l-Kazanî hazretleri tarafından da, H. 1302’de “Düreru’l-Meknûnât” ismi ile gayet selîs (düzgün ve akıcı) bir ibâre ile Arapça’ya terceme edilmiş, 1316 yılında Mekke-i Mükerreme’de Mîriyye matbaasında basılmıştır. Miladî 1963 yılında İstanbul’da da basılan Mektûbat’ın Arapçası, hâlen Fazilet Neşriyat tarafından sürdürülmektedir. Bazı yayınevlerince, Türkçe’ye çevirtilip latin harflerle basılı olanları da mevcuttur. Ancak eserin aslının, daha çok kaal ile değil hâl ile alâkalı mevzu ve meseleleri muhtevi oluşu hasebiyle bunların, pek de muvaffak bir terceme olduğunu söylemek imkânsız. O bakımdan bu mükemmel eserin, tasavvufa ilmen vâkıf, hâlen de yaşayan hakiki mütercim veye mütercimlerini beklediğini söyleyebiliriz. Kitabımızın bilhassa I. kısmında da görüldüğü gibi İmâm-ı Rabbânî hazretleri, mektuplarının pek çoğunda râbıta-i şerifeden bahsetmektedir.
2. Miftâhu’l-Kulûb. Müellifi, Muhammed Şemseddin Nûri Efendi (?-H. 1280/M. 1863). Nakşibendî âlim ve şeyhlerinden olan bu zât, kısaca Şemseddin Nûri Efendi diye tanınmaktadır. Kitap Osmanlıca’dır. Yazıldığı dönemde pekçok baskısı yapılmış, hâlen de yapılmaktadır. Cumhuriyet döneminde kısmen sadeleştirilerek iki ayrı yayınevi tarafından latin harfleriyle basılmıştır. Son olarak da Bedir Yayınevi tarafından, güzel bir baskı ve temiz bir cilt içerisinde okuyucuya arz edilmiştir.
3. Reşahât Aynü’l-Hayât. Kitabın aslı Farsça’dır. Müellif Ali b. Hüseyin el-Vâiz el-Kâşifî el-Beyhakî (H. 867/M. 1462-H. 339/M. 1533), Hâce Ubeydullah Ahrâr hazretlerinin sohbetlerinde dinleyip gördüklerini bu kitapta toplamıştır. Kitap, İzmir Kadısı Trabzonlu Muhammed b. Ma’ruf b. Muhammed eş-Şerîf el-Abbasî tarafından, Sultan III. Murad Hân zamanında, H. 993/M. 1585 yılında Türkçe’ye de çevrilmiştir. Cumhuriyet döneminde ise bu terceme, Necip Fazıl Kısakürek tarafından sadeleştirilmiş ve Reşahât Aynü’l-Hayat (Can Damlaları) adıyla 1971’de Eser Kitabevi tarafından bastırılmıştır.
4. Avârifü’l-Maârif. Eser Arapça olarak kaleme alınmıştır. Müellifi, Ömer b. Muhammed b. Abdullah b. Muhammed Şihâbüddîn Ebu’l-Hafs es-Sühreverdî’dir. Hicrî 539-632, Miladî 1145-1234 yılları arasında yaşamıştır.
5. Risâle-i Tâciyye. Müellifi, Tâcüddîn b. Zekeriyya’dır. Bu zât, Silsile-i Nakşibendiye’nin 22’nci halkası Muhammed Bâkîbillah hazretlerinin halîfelerindendir. Kitap Arapça’dır. Müellifin, bu mevzûda yazmış olduğu bir başka eseri de, Âdâbü’l-Meşîhati ve’l-Mürîdîn isimli kitabıdır.
6. Şerhu’s-Silsileti’l-Murâdiyye. Müellifi, Derviş Ahmed et-Trabzonî’dir. Kitap Arabça olarak kaleme alınmıştır.
7. er-Risâletü’l-Medeniyye. Arapça olan bu eser, 91 sayfadan ibarettir. Müellifi Nimetullah b. Ömer’dir.
8. Terceme-i Risâle-i Hâlidiyye. Tamamı 56 sayfa olan bu kitap Osmanlıca’dır. Mütercimi, el-Hâc Şerif Ahmed b. Ali’dir.
9. el-Hadîkatü’n-Nediyye fi’t-Tarîkati’n-Nakşibendiyye. Arapça olan bu risâle, 122 sayfadır. Müellifi, Muhammed b. Süleyman el-Bağdadî’dir.
10. Risâletün fî Âdâbi’t-Tarîkati’n-Naşibendiyye. Kitap Arapça’dır. 85 sayfadan ibaret olan bu eserin müellifi, Şeyh Ahmed b. Halil el-Bigâî’dir.
11. el-Behcetü’s-Seniyye fî Âdâbi’t-Tarîkati’l-Aliyyeti’l-Hâlidiyye. Muhammed b. Abdullah el-Hânî’ye ait olan bu eser, Arapça’dır.
12. er-Risâletü’l-Kudsiyye. Bu eser, Osmanlıca manzum bir risâledir, 1328 beyitten meydana gelmiştir. Nâzımı, İsmet Garîbullah adında İstanbu’da yaşamış bir derviş kişidir.
13. es-Saâdetü’l-Ebediyye fî Mâcâe bihi’n-Nakşibendiyye. 48 sayfalık bu eserin müellifi, Abdülmecid b. Muhammed el-Hânî’dir.
14. el-Hadâiku’l-Verdiyye fî Hakâikı Ecillâi’n-Nakşibendiyye. Eser Arapça olarak kaleme alınmıştır. Müellifi, Abdülmecid b. Muhammed b. Muhammed el-Hânî’dir.
15. Câmiu’l-Usûl. Müellifi, Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî’dir (1813-1893). Kitap Arapça’dır.
16. Meşgûliyet Risâlesi. Eserin Farsça aslının müellifi, Ahmed Said Müceddidî’dir. Mütercimi, Manisalı Şeyh Ali Nâilî’dir.
17. Nûru’l-Hidâyeti ve’l-İrfân fî Sırri’r-Râbitati ve’t-Teveccühi ve Hatmi’l-Hâcegân. Kitabın müellifi, Hâlid Bağdâdî’nin yiğeni Es‘ad Sâhib’dir. 92 sayfadan ibaret olan bu eseri müellifi, et-Tâcü’l-Mükellel isimli kitabında, râbıtanın “çirkin bir bid‘at” olduğunu iddia eden Sıddîk b. Hasan Hân’a reddiye olarak kaleme almıştır.
18. Tenvîru’l-Kulûb fî Muâmeleti Allâmi’l-Guyûb. Müellifi, Muhammed Emîn el-Kürdî el-Erbilî’dir. Eser Arapça’dır. Türkçe’ye terceme ettirilip latin harflerle de basılmıştır. Şâfiî mezhebine ait fıkhî bilgiler ihtiva eden bu kitabın, 517’nci sayfasında râbıtadan da bahsedilmektedir.
19. Makâsıdü’t-Tâlibîn. Eserin aslı Osmanlıca’dır. Latin harfleriyle de basılmıştır. Müellifi Mehmed Raif Efendi’dir.
20. Risâle-i Es‘adiyye. Kısmen Arapça, kısmen de Türkçe olan bu eserin yazarı, Muhammed Es‘ad Erbilî’dir.
21. Risâle-i Bahâiyye Tarîkat-ı Nakşibendiyye Prensipleri. Kitabın yazarı Ali Kadrî’dir.
22. İrğâmü’l-Merîd. Müellifi Zâhidü’l-Kevserî’dir. Kitabın 65’inci sayfasında râbıtadan bahsedilmekte ve mevzû ile alâkalı bazı kaynakların da ismi zikredilmektedir.
23. Tasavvufî Ahlâk. Mehmed Zâhid Kotku tarafından yazılan bu eserin, 2. cildinin 271-275’inci sayfalarında râbıta mevzuu işlenmiştir.
24. Tasavvuf ve Tarîkatlarla İlgili Fetvâlar. Kitabın asıl adı Fetâvâ-yi Ömeriyye’dir ve Osmanlıca’dır. Müellifi, Ömer Ziyâeddîn Dağıstânî Gümüşhânevî’dir (18491921). İrfan Gündüz ve Yakup Çiçek tarafından sadeleştirilmiş ve 192 sayfadan ibaret olan bu kitabın, 148-170’inci sayfalarında râbıtaya geniş yer verilmiştir.
25. Şâh-ı Nakşibend. Yazarı A. Faruk Meyan’dır. Kitabın 48-55’inci sayfalarında râbıtadan bahsedilmektedir.
26. Tasavvufî Âdâb. 1982’de yazılmış ve 288 sayfadan ibaret olan bu kitabın, 216-233’üncü sayfaları râbıtaya ayrılmıştır.
27. Gümüşhânevî Ahmed Ziyâeddîn / Hayatı-Eserleri-Tarîkat Anlayışı. 336 sayfadan ibaret olan bu kitap, bir ilâhiyatçı tarafından kaleme alınmış. Eserin 274-278’inci sayfalarında râbıtadan bahsedilmektedir.
28. Mezhepler ve Tarîkatlar Ansiklopedisi. Eser, Prof. Dr. Ethem Ruhi Fığlalı başkanlığında bir ekip tarafından hazırlanmıştır. Bu kitaptan râbıta ile ilgili birkaç cümle: “... Râbıta, vücut gemisinin dümeni gibidir; onsuz hayat yolculuğu sürekli bir çalkantıdan ibarettir. Kusur ve eksiklikler râbıta ile düzeltilir.... Mürid, şeyhine râbıta yapmakla gerçekte Allâh’a ulaşmak istemektedir...”
29. Tam İlmihâl (Seâdet-i Ebediyye). Yazarı, Hüseyin Hilmi Işık. Bu kitabın pek çok yerinde râbıtadan bir hayli bahsedilmiştir.
30. Râbıta ve Tevessül. Hazırlayanlar: Dilaver Selvi, Enbiya Yıldırım, Kemal Yıldız, Ömer Yıldız. 1994’te İstanbul’da basılan bu kitap, Umran Yayınları’na aittir.
31. Tasavvuf Terimleri Sözlüğü. Yazarı, Prof. Dr. Süleyman Uludağ. Marifet Yayınları, İstanbul, 1995.
32. İslâmî Terimler Sözlüğü. Yazarı, Dr. Hasan Akay. Yayınlayan İslâm Bilgi Merkezi.
33. Mektuplar. Müellifi: Ebû’l-Fâruk Süleyman Hilmi Tunahan (k.s.) hazretleri.

Go to top